seven art

Συντάκτης: Ιάκωβος Γωγάκης
Η "Νεμπράσκα" του Αλεξάντερ Πέιν θα λέγαμε ότι είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες αμερικάνικες ταινίες του διαγωνιστικού τμήματος εδώ στην Κρουαζέτ των Καννών, χωρίς αυτό από μόνο του να είναι αρκετό για να φτάσει μέχρι το Μεγάλο Βραβείο. Κακά τα ψέματα. Δεν είναι σκηνοθέτης πολύ μεγάλων δυνατοτήτων, τα θέματα του έχουν το κοινό στοιχείο ότι ανακυκλώνονται στην ούτω καλούμενη ανδρική κενότητα και μελαγχολία των αντι-ηρώων του, αλλά κάποιες φορές όπως τώρα θα κάνει ένα βήμα μπροστά, και σε όλο αυτό θα δώσει δύναμη και περιεχόμενο, ξεφεύγοντας από κάποιες υπερβολές και κλίσε που είδαμε στο παρελθόν.

Ο Πέιν στη "Νεμπράσκα" εγκαταλείπει την ατμόσφαιρα της μεγαλούπολης και των ατόμων ψηλότερου κοινωνικού και οικονομικού επιπέδου όπως στο "Sideways" και στους "Απογόνους", για να δει από μέσα μια άλλη κατηγορία Αμερικανών, κάπως ξεχασμένων από το προβεβλημένο χολιγουντιανό σύστημα...

Συντάκτης: Ιάκωβος Γωγάκης
Χαρακτηρίστηκε από τον δημιουργό του "παραμύθι". Ένα παραμύθι βίας και εκδίκησης που όμοιο του έχουμε δει άλλες τουλάχιστον 5 φορές στο 66ο Φεστιβάλ Καννών.

Το πεδίο της σύγκρουσης βρίσκεται στην Μπανγκόγκ με έναν νεαρό να διευθύνει ένα κλαμπ πυγμαχίας και με αυτό τον τρόπο να ξεπλένει το βρώμικο χρήμα που κερδίζει από εμπόριο ναρκωτικών. Ο αδερφός του σκοτώνεται μετά από ένα βιασμό μιας 16χρονής. Η εμφάνιση της μητέρας τους στην πρωτεύουσα της Ταϊλάνδης θα είναι η απαρχή της εκδίκησης για το θάνατο του γιού της, μόνο που η δύναμη της εκεί μαφίας είναι πιο ισχυρή από όσο φαντάζονταν. Αυτή είναι η πλοκή. Οικείο το σκηνικό για τον Νίκολας Γουίντινγκ Ρεφν, για αυτό ίσως δεν μπόρεσε να μας μαγέψει. Επαναλαμβάνει τον εαυτό του αλλά σαφώς να τελειοποιεί κάποια τεχνικά μέσα που τον χρήζουν υποψήφιο για το βραβείο σκηνοθεσίας...

Συντάκτης: Νέστορας Πουλάκος
Αυτή την εβδομάδα κάνουν πρεμιέρα στις αίθουσες δυο ταινίες, σε μια κατά τα άλλα κινηματογραφική συγκομιδή αλά χειρότερα δε γίνεται. Πρόκειται για αμερικανικές και κλασικότατες buddy movies, τόσο σκληροπυρηνικές που θα μπουχτίσετε στην αδρεναλίνη, την τεστοστερόνη και την ανδρική μ@λ#κ%α. Ανδρίλα να φύγουμε, με άλλα λόγια.

Σε επανέκδοση παίζεται η βουλγαρική ταινία του 1964 "Ο Κλέφτης Ροδάκινων", που δεν πραγματοποίησε δημοσιογραφική προβολή. Από την άλλη μεριά, αυτό το σαββατοκύριακο κορυφώνεται το 66ο Φεστιβάλ Καννών, που προβάλλει τις καλύτερες ταινίες που θα δούμε τη σεζόν 2013 - 2014.

Όσον αφορά το Ταινιόραμα 2013 στο Άστυ, στη δεύτερη εβδομάδα του έχει τις ενότητες: Πολιτικό Σινεμά (23/5), Αφιέρωμα στην Όντρεϊ Χέμπορν (24/5), Αφιέρωμα στον Φρανκ Κάπρα (25/5), Αφιέρωμα στον Όρσον Γουέλς (26/5), Σερβικά Αριστουργήματα (27/5), Μπουνιουέλ x 3 (28/5), Taviani Brothers (29/5). Για περισσότερα ανατρέξτε εδώ...

Συντάκτης: Ιάκωβος Γωγάκης
Έργο - φωτιά για ένα θέμα που ξεκίνησε σιγά - σιγά να απασχολεί πιο έντονα από ποτέ τις δυτικές κοινωνίες και κατ’ επέκταση και τους σκηνοθέτες. Η ευθανασία στο προσκήνιο λοιπόν, που μετά το πρόσφατο "Amour" του Χάνεκε επανεμφανίζεται στις Κάννες κάτω από τις σκηνοθετικές οδηγίες της φημισμένης ελληνοϊταλίδας ηθοποιού Βαλέρια Γκολίνο.

Εδώ και 30 χρόνια η Γκολίνο βρίσκεται στο προσκήνιο και κερδίζει το ένα βραβείο ερμηνείας πίσω από το άλλο. Τι να πρωτοθυμηθούμε. Την ερμηνεία της στο "Tale of Love" που της χάρισε βραβείο πρώτου γυναικείου ρόλου στη Βενετία, ή στο "Respiro" με την Γκολίνο να σαρώνει ευρωπαϊκά και ιταλικά βραβεία. Στις Κάννες του 2013 η ελληνικής καταγωγής σταρ, ως σκηνοθέτις πια, εκπλήσσει με τον τρόπο που δομεί την ταινία της και που χρησιμοποιεί την ηρωίδα της, σε ένα φιλμ που μοιάζει καταθλιπτικό αλλά μετατρέπεται σε φωτεινό..

Συναντήσαμε την Βαλέρια Γκολίνο στις Κάννες, εκεί όπου έκανε πρεμιέρα το "Miele" στο τμήμα «Ένα Κάποιο Βλέμμα»...

Συντάκτης: Άγγελος Λιάπατας
Η νέα στολή του Iron Man είναι unisex, φοριέται κι από άντρες κι από γυναίκες το ίδιο εύκολα, μπορεί να φορεθεί στη δουλειά, στο σπίτι, σε μια κοινωνική εκδήλωση, κυριολεκτικά παντού για να μη μακρηγορώ. Άμεσο επακόλουθο του προηγουμένου είναι το γεγονός πως δε χρειάζεται πια να κάνεις δίαιτα και γυμναστική για να σου ταιριάζει η στολή, αυτή "έρχεται" και κάθεται στο σώμα σου σα μασαζοκαλσόν. Τρίτο και σημαντικότερο είναι το ρήμα "έρχεται" που για να το τονίσω το 'βαλα μέσα σ' αυτά τα κέρατα "". Η στολή Ε-ΡΧΕ-ΤΑΙ, δεν πας εσύ στη ντουλάπα να τη φορέσεις, πατάς ένα κουμπί κι αυτή "έρχεται" και σε βρίσκει και σου μπαίνει και μόνη της (παρακαλείστε όμως προς το παρόν να μην κλείνετε τη ντουλάπα, ναι να μη την κλείνετε γιατί η στολή βγαίνει μεν απ' τη ντουλάπα αλλά βγαίνει με τσαμπουκά, δε χτυπάει από μέσα και περιμένει ν' ακούσει κανένας να της ανοίξει, βάνει μπρος τη μηχανή και παίρνει και την ντουλάπα παραμάζωμα). Τέταρτον, που συνάγεται απ' το τρίτον και αλλάζει ριζικά το χάρτη της ανθρώπινης σεξουαλικότητας, είναι το γεγονός πως οι στολές πια είναι τηλεκατευθυνόμενες...

Συντάκτης: Ιάκωβος Γωγάκης
Έπειτα από πολύωρη αναμονή σε δύο διαφορετικές αίθουσες και με την κοσμοσυρροή των δημοσιογράφων να θυμίζει άλλες εποχές, καταφέραμε τελικά να δούμε το νέο έργο των αδελφών Κοεν, "Inside Llewyn Davis".

Η ταινία που στηρίζεται εξολοκλήρου στη βιογραφία του φολκ αμερικάνου τραγουδοποιού Richard Llewyn Davis στις αρχές του ’60, λίγο πριν την επαναστατική γενιά του Μάη του ’68, είναι μια ρετρό αναδρομή της ζωής του καλλιτέχνη που έμεινε στην αφάνεια, με το ταλέντο του να αναγνωρίζεται μέσα σε ένα μικρό καλλιτεχνικό κύκλο...